Kolejne strategie przetrwania stanowiły zajęcia twórcze, muzyka, rozmowy na tematy wiary czy polityki, robótki ręczne, w tym drobne upominki czy kartki z życzeniami. Wszystko to musiało odbywać się w tajemnicy, pod groźbą wykrycia przez SS. Wiele się w tym obszarze działo, o czym świadczą zachowane do dziś drobiazgi. Miniaturowe książeczki, rysunki, figurki zwierząt, krzyż- o przedmioty te dba Memoriał Ravensbrück, gdzie można je oglądać na wystawie. Wiadomo też o miejscu i czasie praktykowania tego intelektualno-twórczego oporu. Ciasnota miejsca odbywania kwarantanny pozwalała więźniarkom uczyć się bez podręczników, śpiewać bez śpiewników, ćwiczyć pamięć i poznawać nowych ludzi. Przez dziesiątki lat, ocalałe z Ravensbrück różnych narodowości żywo opowiadały, jak te i podobne zajęcia umacniały ich nadzieję na przetrwanie.